امیرحسن

به نام خدا
پنج سال پیش بود که توسط یکی از دوستانم با وبلاگنویسی آشنا شدم و اولین وبلاگم را که اخبار ورزشی بود درست کردم. یادم میاد که اون زمان نتایج بازی های فوتبال را از روی تله تکست شبکه سه می نوشتم و بعد می گذاشتم توی وبلاگم. بعد از آن بیا تو آموزش را درست کردم و با اون اسم تمامی سیستم های وبلاگنویسی را تجربه کردم و دوست های خیلی زیادی پیدا کردم. بیا تو آموزش را ۱ سال داشتم که بدلایلی اینترنت و بخصوص وبلاگنویسی را کنار گذاشتم. تا این که پارسال ADSL گرفتم و بازگشت دوباره من به دنیای اینترنت. همون اوایل بود که دیدم تمامی ایمیلهام یا هک شده بودند و یا بسته شده بودند و این یعنی از بین رفتن صدها دوستی که داشتم. به خودم گفتم که باید دوباره شروع کنم به وبلاگنویسی اما دیگر اون حس و حالش نبود. تازه دیگه اینترنت فقط بلاگفا نبود! توییتر اومده بود فیس بوک تازه داشت معروف می شد و یکسری سایت ها و وبلاگ های جدید اومده بودند که من تابحال اسمشون را هم نشنیده بودم. با خودم گفتم خب تو همین سایت های اجتماعی عضو میشم، وبلاگ می خواهی چیکار؟ اما نشد. اعتراف می کنم توی این یک سالی که توی توییتر و فرندفید بودم و ۲ سالی که توی فیس بوک بودم تعداد دوستای جدیدم از تعداد انگشت های دست و پام روی هم کمتر بوده. تازه مفهوم وبلاگ داشتن فقط دوست پیدا کردن نبود بلکه یاد دادن و در عوض یاد گرفتن چیزهای جدید. پس از امروز با قدرت وردپرس فارسی و با پشتیبانی هاست ایران شروع می کنم به وبلاگنویسی باشد که شما دوستان عزیز نیز با نظراتتان منو یاری کنید.